En ze heet…..TESSA!!!

Posted on

autismebegeleidingshond in spé

Zoals ik vorige keer al schreef, het einde van de organisatietijd was in zicht en we hoopten al dat er een pub beschikbaar zou komen uit het nestje van mama U2 en papa Baron. En dat is zo!

Nu alle financiën rond zijn, alle afspraken gemaakt, kortom alles wat nodig was van te voren te regelen geregeld is, konden wij dan eindelijk officieel een aanvraag doen voor een ASS begeleidingshond.

Zou er een pup voor ons tussen zitten?

Ondertussen klopte ons hartje best van hoop, want op de website van de fokker, hadden we inmiddels al gelezen dat de dekking gelukt was en U2 zwanger was van een aantal pups.

En op 20 juli kwamen er dan ook 9 ter wereld. Helaas heeft 1 van de pupjes het niet gered, waardoor er uiteindelijk 7 Jongens en 1 meisje over waren.

Het duurde niet lang of we hoorden dat er inderdaad voor ons een pup uit dit nestje gereserveerd was! Dit mooie bericht kwam de avond voordat we op vakantie gingen. Hoe mooi kan je je vakantie beginnen!

Een grote hond of een pup?

Ook vertelde de fokker, dat het eventueel mogelijk was om direct een grote hond te krijgen. Tenslotte had ze er nog een paar rond lopen. Deze zijn al een end op weg met de training.

We hebben hier met zijn allen hard over nagedacht. Bram zag het in eerste instantie wel zitten. Dan hoefde hij niet van 0 te beginnen met opleiden. Bram vindt het namelijk best een spannend idee dat hij zelf zijn hond gaat opleiden en nog examen moet doen ook! Daar was hij op slag zenuwachtig van en eigenlijk wilde hij direct met het hele plan stoppen. Hij had niet de indruk dat hij dat zou kunnen. Na een aantal lange gesprekken met diverse mensen om hem heen, besloot hij de gok wel te wagen. Maar toen hoe hoorde dat er een soort van “klip en klare” honden beschikbaar waren, wilde hij graag de weg (waarvan hij denkt) dat het de minste weerstand oplevert bewandelen.

Lang hebben we gesproken en vaak! Voor en nadelen hebben we op een rijtje gezet. En uiteindelijk hebben we besloten toch voor een pup te gaan. Wij vonden het eigenlijk juist een goed idee om Bram het lange pad te laten lopen. Hij kan dan zien en ondervinden, dat hij best tot grote dingen in staat is. We hopen dat hij daarmee leert dat het obstakel misschien wel groot lijkt, maar dat hij tot meer in staat is dan hij zichzelf credit voor geeft.

Bram vond dat natuurlijk helemaal geen argument (duh…), maar uiteindelijk is hij overstag gegaan doordat we vertelde dat het misschien voor de kat ook wel prettig is om niet gelijk met een grote hond geconfronteerd te worden.

Eerste foto’s:

Nadat we bij de fokker kenbaar hebben gemaakt dat we voor de pup gingen, kwamen al snel de eerste foto’s van de groter wordende pups. (in de fotogalerij zijn ze te bewonderen).

Maar nog steeds wisten we niet welke pup voor ons zou zijn. Want  de pups worden pas na 6 weken aan een test onderworpen, waaruit moest blijken welke pup het meest geschikt zou zijn om ASS begeleidingshond te worden.

Verzin een naam!

Wel hadden we in de tussentijd iets anders belangrijks te doen. EEN NAAM VERZINNEN!

Want alhoewel ze natuurlijk al namen hadden verzonnen (zie vorige Blog), vond Bram ze, bij nader inzien, toch niet goed genoeg. Dus begon de procedure opnieuw. Omdat we wisten dat er maar 1 meisje was, was de kans zeer groot dat we een reutje zouden krijgen. Dus gingen we aan de slag met mannen-honden-namen.

Er waren best wat eisen aan:

  1. Hij moest ook nog leuk zijn als het een grote hond was en niet alleen als pup
  2. Hij moest ook serieus zijn, want Fluffy de hulphond, dat ging hem niet worden
  3. Hij moest “lekker bekken”. Dus werden alle namen uitgeprobeerd met een aantal commado’s: “kom”, “zit” enzovoort.
  4. En we moesten hem natuurlijk ook leuk vinden!

Twee weken lang voldeed geen enkele naam aan alle vier de criteria. Wat we ook verzonnen, we konden het niet eens worden. Uiteindelijk hebben we een toekenningsregel aangepast: 3 van de 4 personen (Martin, Mara, Bram en ik) moesten de naam leuk vinden én 1 van die 3 personen moet Bram zijn. Gelukkig in de laatste week van de vakantie (na 3 weken dus) verzonnen we de naam “Rex”. En dankzij de nieuwe regel werd de naam geaccepteerd. Mara vond hem in eerste instantie niets en was tegen. Maar de volgende dag al kon ze zeggen dat ze de naam eigenlijk best ok vond.

En Martin en ik waren alleen maar blij dat er eindelijk na 3 weken een naam verzonnen was! En we begrepen het ook wel. “De hond” was veel te abstract. We wisten nog niet hoe hij eruit ging zien, of hij wit of bruin zou zijn….helemaal niets. En dat was behoorlijk lastig.

VERASSING!

Op de dag dat we naar Nederland terug keerden (wat ook toevallig Bram zijn verjaardag was), kwam er  ’s ochtends een mailtje van de fokker. De hondjes hadden de testen afgelegd en op basis van de getoonde (karakter)eigenschappen, waren de pups verdeeld. En…..VERASSING!!!!!!!!! Wij kregen het enige meisje!

Enthousiast hebben we Bram wakker gemaakt en hem verteld dat hij het mooiste verjaardagscadeau ooit had gekregen……zijn eigen VRIENDINNETJE! Een chickie!

Iedereen was dolenthousiast. Zoveel duidelijkheid schept ook opluchting. Behalve dan dat we opeens geen naam meer hadden….. Want ja….een meisje “Rex” noemen, dat ging natuurlijk niet….

Had ik weer….na 3 weken een naam bedacht…..is het voor het verkeerde geslacht….

Dus op weg naar Nederland zijn we weer vol aan de slag gegaan. En toen we tegen de avond in Duitsland in ons hotel aan kwamen, hadden we de naam “Tessa” bedacht. Ik geloof dat het feit dat er een tijdsdruk was (maandag moeten we het weten en het is nu vrijdag) en het feit dat we een foto van ons meisjeshondje hadden, ertoe bijgedragen hebben dat het makkelijker werd om een naam te kiezen.

Kennismaking:

Gisteren (maandag) was de kennismaking met Tessa. Mara was speciaal tussen de middag lopend naar school gegaan, zodat ik haar direct om 15:15 uit school met de auto op kon pikken. Bram had een studiedag (ook iets om je schooljaar mee te beginnen hahahah) en was dus thuis.

Vol spanning reden we naar Molenschot (dit ligt tussen Breda en Tilburg)….. hoe zou Tessa zijn? En zou het T-shirt van Bram er ook zijn? Dit shirt hadden we namelijk al eerder afgegeven, zodat de pup die wij zouden krijgen, direct kennis kon maken en vertrouwd kon raken met Bram zijn geur.

Eenmaal binnen hoefden we niet lang te wachten! Tessa werd gehaald en op de grond gezet. En ze liep direct naar Bram! Ja….dat geurtje kende ze inderdaad!

Uiteindelijk hebben Bram en Mara een uurtje met haar gespeeld. Bram is compleet verliefd geworden op zijn Tessa. En Tessa reageerde ook heel goed op Bram.

Mara vindt haar vooral super schattig. Ze is wel een beetje afwachtend. Niet omdat ze de hond niet leuk vindt, maar omdat ze bang is dat het niet leuk voor haar gaat worden. Dit omdat de hond natuurlijk als hulphond voor Bram getraind gaat worden.

De tijd zal haar leren dat ze zich daar geen zorgen over hoeft te maken. En dat alles echt wel op zijn pootjes terecht gaat komen.

Bram heeft inmiddels huiswerk gekregen:

  • Hij moet een nieuwe dagplanning maken. Eentje waarin zijn normale dagelijkse leven gecombineerd wordt met de verzorging van Tessa.
  • En hij moet een boodschappenlijstje maken…..wat moet je allemaal kopen voor de verzorging van een hond?
  • Tenslotte moet hij ook een lijstje met regels maken, die thuis voor Tessa gaan gelden. Zodat ze daar vast op getraind kan worden.

Het avontuur is gestart….

Hier een kort filmpje:

Bram speelt met Tessa


One thought on “En ze heet…..TESSA!!!

Geef een reactie