Het begin is er

Posted on

Wat heb ik veel reacties gekregen op mijn vorige blog! Allemaal even hartverwarmend!

Ik heb ook zulke mooie aanbiedingen gekregen, van iemand die voorstelde om een donatie campagne te beginnen (en zelf direct een donatie aanbood) tot een fokker die een gratis Mechelse herder pup aanbood. En daarnaast heel erg veel lieve mensen die ons een vooral heel warm hart onder de riem steken.

Ik was er beduusd van, hahaha en dat zegt wat! De eerste nachten droomde ik er zelfs van!

Inmiddels zijn we weer een paar kleine stapjes verder. Een donatie campagne vind ik een super lief idee en zeker het proberen waard, als zou blijken dat alle geldpotjes vanuit de overheid leeg blijken. Maar dan nog….om nou zelf een campagne te starten….dat zou ik geloof ik niet durven. Maar het is in ieder geval een idee dat op de plank ligt, voor als de nood hoog wordt!

En dan die lieve fokker, kan je het je voorstellen? Iemand die honden fokt en opleidt voor zijn brood en mijn Bram zomaar gratis een pup aanbiedt?! Wat een goedheid is er toch onder de mensen. Uiteindelijk hebben we het aanbod afgeslagen. Om meerdere redenen: 1. Over de hond moeten wij als gezin het eens zijn, dus ook over het ras. Ikzelf ben niet zo’n held met herders en vind ze een beetje eng. Daar wil ik alle herder-liefhebbers niet mee beledigen, maar ik ben nou eenmaal niet een grote held als het op honden aankomt. Ook Martin had zo zijn redenen om liever geen herder te willen. De tweede reden was dat een van de dingen waar de hond bij moet gaan helpen, is dat Bram op straat aangesproken wordt op zijn lieve en goed luisterende hond. We zijn een beetje bang dat er meer mensen bestaan zoals ik, die een beetje huiverig zijn voor herders en op deze manier we dus een (deel van de) potentie laten liggen. Dus na een flinke avond praten en discussiëren over de vraag, mogen we zo’n prachtig aanbod zomaar afslaan, hebben we besloten het af te slaan. Maar niet zonder dat ik hier vermeld dat deze fokker een standbeeld verdiend, om zo’n mooi en genereus aanbod!

En verder?

Eigenlijk stonden ons twee belangrijke zaken te doen. Waarvan het zorgen voor een fikse pot met geld misschien wel de belangrijkste was. Zoals gezegd, voor de aanschaf van een hond bestaat nergens een potje. Jawel bij de zorgverzekering kun je een hulphond vergoed krijgen. En een telefoontje naar de zorgverzekeraar leverde de volgende verklaring op: Wij vergoeden geen hulphonden voor psychiatrisch patiënten, alleen voor lichamelijk gehandicapten, omdat de hond er dan voor kan zorgen dat deze mensen beter zelfstandig kunnen blijven wonen.

Ik was enigszins verbaasd en heb uitgelegd dat dit ook voor mijn zoon geldt. Maar ik had gewoon pech.

Dus we hebben ons erbij neergelegd, de aanschaf is voor eigen rekening.

Maar dat is pas het begin, de hond moet opgeleid en Bram moet begeleiding krijgen. Niet alleen begeleiding in “hoe zorg ik voor mijn hond”, maar vooral begeleiding in het trainen van zelfstandigheid en het vergroten van zijn zelfvertrouwen. Daarvoor hebben we aangeklopt bij Jeugdzorg. Ik heb de aanvraag voor een PGB de deur uit gedaan. Wetende dat opleiden van de hond en therapie met hond niet vergoed wordt, hoop ik voldoende geld te krijgen om de begeleiding voor Bram in te kunnen kopen.

Kortom, we zijn een spannende financiële weg in geslagen. Wordt vervolgt zal ik maar zeggen.

En dan natuurlijk de grote vraag: Wat voor hond willen we eigenlijk? Het blijkt heel gemakkelijk om te bedenken wat je niet wilt, maar wat je dan wel wilt….

Ik heb me serieus nog nooit verdiept in hondenrassen en hun kenmerken. En als je dat wel weet, waar moet een hulphond in spé aan voldoen?

Uiteindelijk bleken we een paar dingen fijn te vinden:

  • De hond moet vriendelijkheid uitstralen (whatever that may be)
  • Hij moet zo ongeveer 50 cm hoog zijn (groter vinden we echt heel groot en chihuahua formaat neemt niemand serieus als hulphond)
  • Vanwege Bram zijn astma en bijbehorende allergieën (voor katten en huisstofmijt) zou het prettig zijn als de hond niet al teveel haren verliest
  • Het moet een hond zijn die graag werkt en baas-gericht is. (zijn er ook honden die dat niet zijn??)
  • En hij moet natuurlijk kerngezond zijn.

Nou ja, om een lang verhaal kort te maken, ik heb wat uren achter internet gezeten om uit te vinden dat de Labradoodle of de Goldendoodle voornamelijk genoemd wordt als goede assistentiehond voor mensen met een stoornis in het autisme spectrum.

Wat zijn dit voor honden? Het zijn Labradors of Golden Retrievers gekruist met een poedel. Je krijgt dan een Labrador of Golden Retriever met permanent zeg maar. De foto’s op internet zagen er super schattig uit!

Ter oriëntatie zijn Martin en ik afgelopen dinsdagavond naar het open huis van de fokker/opleider geweest. Zij zijn niet alleen gespecialiseerd in het fokken en opleiden van deze honden, ze bieden ook intensieve begeleiding voor Bram. Ik kan niet anders zeggen, dan dat de hondjes die ik gezien heb echt hartverwarmend leuk waren.

En geleerd heb ik er ook! Je hebt ook deze honden in soorten. Een zgn. F1 hond, wat een zuivere kruising is tussen een (in dit geval, bij deze fokker) Golden Retriever en een poedel, maar ook een F1b hond. Dat is zeg maar een F1 hond, nogmaals gekruist met een poedel. Zeer geschikt voor allergische mensen. BINGO, dachten wij! De keuze voor de hond was gemaakt.

De fokker fokt trouwens ook Aussidoodles (kruising tussen een poedel en een Australian Shepherd), maar dan krijg je een soort ADHD hond en dat leek ons weer niet handig met onze kinderen.

Naast verliefd op de honden, waren wij onder de indruk van het complete programma wat deze fokker en zijn partners kunnen bieden. Hond, opleiding en begeleiding. We werden er vrolijk van!

Hier een foto van zo’n überschattige Golden Doodle F1b:

golden doodle f1b

 

Voor nu is het afwachten wat we van onze aanvraag voor het PGB horen. Daar zal veel vanaf hangen. Want zonder geld, gaat het hele feest niet door. We kunnen de maandelijkse kosten voor de opleiding en begeleiding van Bram echt niet uit eigen zak betalen. Dus fingers crossed!

In de tussentijd ga ik me maar verdiepen in alles wat er bij komt kijken als je een hond in huis hebt. Van voer, tot speeltjes, bench, gezondheid enzovoort. Iemand die een boek hierover kan aanraden?

 


3 thoughts on “Het begin is er

  1. Hoi, hartsikke leuk om op zoek te gaan naar een hulphond voor Bram. Op de vraag van voer, speeltjes etc kan ik je niet helpen, maar ik zou het dier zeker wel verzekeren, bijvoorbeeld bij Proteq (onderdeel van Reaal). Succes verder met spitten. Groetjes Sandra Torenbeek

    • Lieve Jasna,
      ik weet echt niets van honden en ben onder de indruk van wat jullie al weten en overwegen en gekozen hebben. Dapper om de Mechelse pup af te slaan, maar jouw overweging zou voor mij helemaal opgaan: ik zou er ook een beetje afstand van houden… Hoop dat ook via deze blog jullie goede input over het omgaan met honden krijgen.

      Dat andere aanbod, een donatiecampagne opzetten, zou ik NIET afslaan. Jullie gezin moet kunnen blijven draaien zoals jullie nu doen, inclusief vakantie en hobby’s, dat geeft energie en goede balans, ook voor de andere kinderen! Jullie hebben met alle liefde en inzet een veeleisende taak op je genomen die nog jaren veel van iedereen vraagt, Bram een gelukkig leven laten leiden en begeleiden naar zo groot mogelijke redzaamheid… Als dat in een instelling wordt gedaan kost het ‘onze maatschappij’ meer en belangrijker nog, de ‘hoeveelheid geluk’ van alle betrokkenen zou echt minder zijn…. Geef ons maar de kans om via een steunfonds een klein steentje bij te dragen! X Maria

      • Wat ben je toch een lief mens! Ik heb het ook zeker nog niet afgeslagen, maar heb het even op de plank gelegd. Ik vind het lastig om aan anderen geld te vragen voor mijn gezin B-)

Geef een reactie